...niepowtarzalny i unikalny...
Nawet nie wiedziałam, że taki temat jest trudnym tematem ale jak często spotykanym... Inność w szeroko pojmowanym terminie...ale jakże błędne myślenie ludzkie...
niedziela, 17 sierpnia 2014
czwartek, 14 sierpnia 2014
Futerkowo :) Obalamy mity! part I
Hej Kochane!
Rozkręcam nowy pomysł... ale żeby nie prosto z mostu...wiadomo nawet w szkołach najpierw jest wstęp do tematu... Wiem wiem nudne ale w szkołach. :)) A tu przypomnę, a może czegoś nowego się dowiecie...? Kto wie?
A dlaczego taki pomysł? - ktoś zapyta...
Moja odpowiedź brzmi: Bo kocham zwierzęta! Któraś z Pań odwiedzających mój blog stwierdziła: "Nie wyobrażam sobie ciebie bez zwierząt w domu" - to jest święta prawda ;) W domu od zawsze były i są zwierzęta....
O czym będzie?
A no, o zachowaniu pupili, chorobach jak je leczyć, jak zapobiegać i co powinnyśmy wiedzieć o psiakach czy innych futrzakach. Jestem otwarta na Wasze propozycje, bo (przyznaję: prócz kota miałam wszystko), a że i kot mi nie straszny i wiele schorzeń ma inne zwierzę domowe więc nie widzę problemu :))
Zapraszam do lektury.
czwartek, 7 sierpnia 2014
Mam pomysł!
Pomyślałam (bo skoro mam pecha i łażę ciągle po weterynarzach) że może jakiś a'la poradnik dla naszych pupili zrobić. Bo tak. Bo nasze zwierzaki to część naszej rodziny. I tak samo potrzebują naszej uwagi, zainteresowania itp. Bo nas kochają z wzajemnością. Fakt faktem kto mnie zna od pieluszki, albo poznał dopiero niedawno i tak wie, że dla mnie zwierzęta są czymś kimś wyjątkowym. I czasami żałuję, że nie jestem z zawodu weterynarzem :( A teraz za późno na zmiany :(
Więc... pomyślałam, że może coś takiego zrobię. Tylko czy Wy tego chcecie? Właśnie dlatego na górze jest Ankieta dla Was. Pomożecie podjąć decyzję?
"Jeśli kochasz zwierzęta one zapłacą miłością do Ciebie 3 razy więcej"
czwartek, 31 lipca 2014
Konkursik :)
No więęęc.... "Będzie zabawa, będzie się działo..." :D a w sumie już trwa od wczoraj :)))
Ło taka, że trzeba sobie po pierwsze zrobić ulubioną maseczkę na buziaku strzelić focię... o.0 potem zatuptusiać
zarejestrować konto wstawić fotkę i zalajkować znaczy głosować na fotki koleżanek.... bo na swoje jak zagłosujesz jak nie ma takiej możliwości....
Ale, ale jaka wygrana!!! Hoo nie pogadasz... :)) 200 zł piechotą nie chodzi ani nie leży na ulicy (chyba, że masz nie bywałe szczęście do znajdowania (ja znalazłam tylko i aż 100 zł na chodniku ;) ale kiedy to było)
Ło taka, że trzeba sobie po pierwsze zrobić ulubioną maseczkę na buziaku strzelić focię... o.0 potem zatuptusiać
Ale, ale jaka wygrana!!! Hoo nie pogadasz... :)) 200 zł piechotą nie chodzi ani nie leży na ulicy (chyba, że masz nie bywałe szczęście do znajdowania (ja znalazłam tylko i aż 100 zł na chodniku ;) ale kiedy to było)
No więc jak nie chcesz to nie bierz udziału, ale zagłosować możesz ło tamoj : :D
Do dzieła! Bawmy się razem!
Dzięki :***
Tusia
środa, 23 lipca 2014
Włoskie Cannelloni
Kochane wróciłam :)
Kulinarnie dziś i po włosku... moja ukochana kuchnia :)
Pyszne, szybkie i proste danie. Warte zachodu.
Zmieniony uproszczony przeze mnie
Składniki:
8-10 rurek makaronu Cannelloni Combino (ja używam Lubelli )
300g mielonego mięsa wieprzowo-drobiowego
1 cebula
2 ząbki czosnku
koncentrat pomidorowy zmieszać z ulubionymi przyprawami
(w oryginalnym przepisie jest sos Italiamo(350g) i sos z dzikim tymiankiem)
oliwa z oliwek
masło w kostce np Pilos
ser tarty
oregano
sól
pieprz
Kulinarnie dziś i po włosku... moja ukochana kuchnia :)
Pyszne, szybkie i proste danie. Warte zachodu.
Zmieniony uproszczony przeze mnie
Składniki:
8-10 rurek makaronu Cannelloni Combino (ja używam Lubelli )
300g mielonego mięsa wieprzowo-drobiowego
1 cebula
2 ząbki czosnku
koncentrat pomidorowy zmieszać z ulubionymi przyprawami
(w oryginalnym przepisie jest sos Italiamo(350g) i sos z dzikim tymiankiem)
oliwa z oliwek
masło w kostce np Pilos
ser tarty
oregano
sól
pieprz
środa, 16 lipca 2014
Dziękuję Wam
Dziękuję Dziewczyny za ciepłe słowa. Dziadek się nie śni, więc pewnie nie ma żalu. Dwa tygodnie przed odejściem zdążyłam mu powiedzieć, że Go kocham ze wzajemnością (byłam jego ukochaną wnusią-przylepką :) ). Babcia już też nie a śniła mi się do roku czasu może dlatego, że z Jej śmiercią nie mogłam się pogodzić dość długo...
piątek, 11 lipca 2014
Spieszmy się
Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostają po nich buty i telefon głuchy
J. Twardowski
On - syn milicjanta zastrzelonego przez pomyłkę. Wysoki, przystojny, pracowity
Ona - prosta dziewczyna z wielodzietnej rodziny. Pracowita, wielkoduszna z sercem na dłoni. Spotkali się. Zakochali na śmierć i życie. Mimo można by powiedzieć "niedopasowania charakterów" i niedogodności mieszkania z rodzicami i własnym dzieckiem (pierwsze zmarło) wiązali jakoś koniec z końcem jeden drugiego podtrzymując na duchu. Z biegiem czasu pojawiały się kolejne dzieci bo On tak sobie wymarzył. Ona wychowywała wesołą gromadkę pięciorga dzieci i pracowała. Nie było nianiek, nie mogła liczyć na teściową. On spełniał się zarabiając na życie. Bawiąc się z dziećmi... Nawet jak wracał do domu czasem nietrzeźwy dzieci mogły "chodzić mu po głowie" wbijać szpilki w żebra. Nigdy klapsa od ojca nie dostały.
Mijały lata dzieci rosły, zakładały własne rodziny. Oni, coraz starsi zmęczeni życiem, podupadali na zdrowiu, nadal czerpiąc z życia najlepsze chwile i z podniesionym czołem iść dalej z uśmiechem na ustach. Nie dając, na tyle ile było możliwe, chorobom. Ona zaczęła pierwsza chorować... Mimo to pomagała swoim dzieciom na tyle ile zdrowie pozwalało pilnować dzieci na zmianę z mężem...
zostają po nich buty i telefon głuchy
J. Twardowski
On - syn milicjanta zastrzelonego przez pomyłkę. Wysoki, przystojny, pracowity
Ona - prosta dziewczyna z wielodzietnej rodziny. Pracowita, wielkoduszna z sercem na dłoni. Spotkali się. Zakochali na śmierć i życie. Mimo można by powiedzieć "niedopasowania charakterów" i niedogodności mieszkania z rodzicami i własnym dzieckiem (pierwsze zmarło) wiązali jakoś koniec z końcem jeden drugiego podtrzymując na duchu. Z biegiem czasu pojawiały się kolejne dzieci bo On tak sobie wymarzył. Ona wychowywała wesołą gromadkę pięciorga dzieci i pracowała. Nie było nianiek, nie mogła liczyć na teściową. On spełniał się zarabiając na życie. Bawiąc się z dziećmi... Nawet jak wracał do domu czasem nietrzeźwy dzieci mogły "chodzić mu po głowie" wbijać szpilki w żebra. Nigdy klapsa od ojca nie dostały.
Mijały lata dzieci rosły, zakładały własne rodziny. Oni, coraz starsi zmęczeni życiem, podupadali na zdrowiu, nadal czerpiąc z życia najlepsze chwile i z podniesionym czołem iść dalej z uśmiechem na ustach. Nie dając, na tyle ile było możliwe, chorobom. Ona zaczęła pierwsza chorować... Mimo to pomagała swoim dzieciom na tyle ile zdrowie pozwalało pilnować dzieci na zmianę z mężem...
Subskrybuj:
Posty (Atom)




